Szóstka

 

Strona główna
Podlasie
Turystyka aktywna
Miejscowości
Galerie
Dla turysty...
Linki

 

 

        Wieś lokowana ok. 1551 przez Stefana Zbaraskiego. W 1885 odnotowana w składzie dóbr międzyrzeckich Potockich.

       W 1551 drewniana cerkiew fundowana przez Stefana Zbaraskiego, wojewodę trockiego; następnie unicka, notowana w 1726 r., w kolacji Elżbiety Sieniawskiej. W 1758 wzniesiona kolejna, 1780 kolatorami Czartoryscy, 1883 prawosławna. W 1890 wzniesiono obecnie istniejąca, nową cerkiew murowaną wg. projektu architekta Wiktora Iwanowicza Syczugowa. W 1915 opuszczona, w 1919 przejęta na kościół katolicki, 1922 przebudowana, m.in. usunięcie prawosławnych krzyży na kopule, zatynkowanie części ornamentów bizantyńskich na elewacjach, wzniesienie nowych ołtarzy. W 1931 dobudowana zakrystia. 1940-44 kościół przejęty na cerkiew, wówczas usunięcie ołtarzy, dewastacja organów. Po ponownym przejęciu na kościół w 1946 rekonstrukcja wyposażenia. Obecnie kościół parafialny p.w. Narodzenia N. P. Marii.

        Cerkiew murowana z cegły, otynkowana, na podmurówce z ciosów kamiennych. Frontem zwrócona na pd. Na planie trójdzielnym, z kwadratową nawą z węższym, prostokątnym prezbiterium o ściętych wschodnich narożach, kwadratową zakrystią oraz prostokątnym babińcem. Wewnątrz nawa przykryta kopułą na bębnie wewnątrz obniżoną, w prezbiterium sklepienie klasztorne, w babińcu drewniany strop. Chór z drewnianym ażurowym parapetem. Otwory zamknięte półkoliście, okna w nawie duże, szerokie. Elewacje zwieńczone wydatnym gzymsem z ćwierćwałków z imitacją fryzu z ukośnie ustawionych wozówek, od dołu zamkniętego lambrekinem. W elewacjach bocznych nawy wysunięte rozbudowane domki portalowe zamknięte łukiem w ośli grzbiet i gzymsem koronującym, w szczycie ślepy okulus. Fasada parawanowa, dwukondygnacyjna, z wieżą na osi. Domek portalowy z półkolistym tympanonem, nad szczytem postument z figurą N. P. Marii (1975). Wieża z wysokimi przezroczami, w ścianie frontowej zamkniętymi półkoliście, w ścianach bocznych w ośli grzbiet, nakryta kopułką otoczoną szczycikami, ze ślepymi okulusami. Dachy: kryte blachą, nad prezbiterium pięciopołaciowy, nad nawą czterospadowy i półkolista kopuła, na wieży czteropołaciowa kopułka. Malowidła ścienne: w kopule Matka boska w płaszczu opiekuńczym ze śś. Andrzejem Bobolą i Wojciechem, na sklepieniu prezbiterium Gołębica Ducha Św. i ślady błękitnego tła z gwiazdami. Ołtarze: 1. główny, barokowy, I ćw. XVIII w., jednokondygnacyjny ze zwieńczeniem, jednoosiowy, ujęty kolumnami kompozytowymi i ażurowymi uszami z motywem plecionej taśmy, zwieńczony przełamanym naczółkiem ujętym wolutami, na osi belkowania kartusz z Okiem Opatrzności; z obrazami: Zaśnięcia N. P. Marii, pocerkiewny, po 1883, na zasuwie Trójca Św., XX w.; 2-3 boczne neobarokowe po 1922, z gipsowymi rzeźbami: w prawym św. Józefa, w lewym św. Antoniego. Organy 1922, warszawskiej firmy Adolf Homan, zdewastowane 1940-44, odbudowane 1945 przez Zygmunta Kamińskiego z Warszawy. Krzyż procesyjny o charakterze barokowym z XIX w.

       Plebania z poł. XIX w., drewniana, na planie prostokąta, parterowa.*

 

* informacje pochodzą z "Katalogu Zabytków Sztuki w Polsce. Powiat Biała Podlaska" Tom VIII, Zeszyt 2, red. K. Kolendo-Korczakowa, A. Oleńska, M. Zgliński, Instytut Sztuki PAN, 2006