Kościeniewicze

 

Strona główna
Podlasie
Turystyka aktywna
Miejscowości
Galerie
Dla turysty...
Linki

 

 

        1775 wieś i folwark własnością Ignacego Oziębłowskiego, do lat 70-tych XIX w. w posiadaniu tatarskiej rodziny Bielaków.

        Istnieje tu  piękna dawna drewniana cerkiew unicka, wzniesiona między 1673 i 1682 (p.w. św. Jozafata Męczennika) z fundacji Anny z Szujskich Rusieckiej, kasztelanowej mińskiej. W 1875 zmieniona na prawosławną, wówczas gruntownie wyremontowana. 1906-12 kolejny remont generalny. Od 1921 kaplica katolicka p.w. N. P. Marii Królowej Polski, filia parafii Piszczac, od 1930 kościół parafialny. 1936 kryty blachą, 1949 rozbudowa zakrystii, 1974 remont dachu, 1985-89 remont wieży i elewacji. Kościół orientowany, drewniany, konstrukcji zrębowej z lisicami, szalowany, na ceglanej podmurówce. Trójczłonowy, z kwadratową nawą, prostokątnym prezbiterium zamkniętym trójbocznie, z prostokątną zakrystią od północy, od frontu kruchta na planie kwadratu zwieńczona wieża konstrukcji słupowej. Wnętrze kryte stropem. Chór muzyczny z balustradą z desek. Okna zdwojone, w szerokich obramieniach. Wieża otwarta górą półkolistymi przezroczami. Dachy kryte blachą, z wydatnymi okapami dekorowanymi lambrekinami wycinanymi z desek, na nawie i prezbiterium wspólny, wielospadowy, na kruchcie i wieży czterospadowe; na kalenicy sześcioboczna wieżyczka na sygnaturkę, zwieńczona neobarokowym hełmem.

        Ołtarz główny, o cechach klasycystycznych, zapewne 1918. Waza klasycystyczna, koniec XVIII w. lub pocz. XIX w., cynowa, puklowana, wykorzystywana jako chrzcielnica. Kropielnica granitowa, stara. Feretron rokokowy, II poł. XVIII w., z obrazami: Matka Boska i prorok Eliasz. Krucyfiks barokowy, XVIII w. Monstrancja rokokowa, II poł. XVIII w., z ornamentem rocaille i plakietkami z główkami aniołów na stopie, ramiona u gloria prymitywne, zapewne XIX w. Kielich neogotycki, ok. 1860-80, warszawskiej wytwórni Czachowskiego. Krzyż procesyjny eklektyczny, pocz. XX w., mosiężny, odlewany. Lichtarze: 1-2. z I poł. XIX w., mosiężne, o trzonach w formie kolumny kompozytowej wspartej na lwich łapach; 3-10. o cechach klasycystycznych, z II poł. XIX w., drewniane o kanelowanych trzonach; 11-12. eklektyczne, pocz. XX w., plater warszawskiej firmy Norblin; 13-14. para kandelabrów, eklektycznych, pocz. XX w., brązowych, trójramiennych, na trójdzielnej liściastej podstawie. Ornaty: biały, II ćw. XVIII w., kolumna z adamaszku o motywach luźno rozrzuconych gałązek kwiatowych, obszyta szeroką srebrną koronką, boki z brokatu o wzorze wici kwiatowo-liściastej; czerwony, kolumna XIX/XX w., boki poł. XVIII w., o motywie wazonów z kwiatami i waz; zielony, ok. 1720-40, kolumna z motywem płomienistych rozet otoczonych girlandami kwiatowymi, boki o wielkoraportowym wzorze z motywem pierzastych piwonii; czarny, ok. 1740, nierozcinany, z brokatu o motywach pęków wielkich kwiatów, rozszyty koronką; niebieski, III ćw. XVIII w., kolumna z adamaszku o motywach drobnych kwiatów, boki z motywem wiotkiej wici z drobnymi liśćmi i dużymi kwiatami piwonii. Kapa czerwona, z haftem nicią srebrną, pocz. XVIII w., na kapturze i pretekście o wzorze wici roślinnej z kwiatami róż, na płacie rzadko rozrzucone tulipany na wygiętych łodyżkach.*

* informacje pochodzą z "Katalogu Zabytków Sztuki w Polsce. Powiat Biała Podlaska" Tom VIII, Zeszyt 2, red. K. Kolendo-Korczakowa, A. Oleńska, M. Zgliński, Instytut Sztuki PAN, 2006

 

W sieci

Piszczac

- strona gminy Piszczac, bardzo dobrze opracowana (ładna galeria)